امروز صبح تصمیم داشتم برای استیفای حقوق صنفیم سری به اداره تامین اجتماعی بزنم.سر راه به علت تصادفی که برام پیش اومد کلی وقتم تلف شد.باری به اداره رفتم و چند فرم گرفتم تا شاید بتونم سوابق بیمه ای رو که کارفرمایان محترم من از من دریغ کرده بودن دوباره بتونم زنده کنم.جالبه که همگی یا دولتی هستن یا مراکز پزشکی که سهامدارانشان پزشکن.آخرین جایی که به من نارو زد همین درمانگاه فرهنگیان بود.از اول اسفند هم دیگه اونجا نمی رم.البته از طریق اداره کار و سازمان تامین اجتماعی پیگیر کارم هستم.از همه بد تر همین همکاران من هستند که انگاری من جاشونو تنگ کرده بودم که ظاهرا از گشایش ایجاد شده راضی هستن.چه میشه کرد؟آدم گرسنه کم نیست هرچند در بین پزشکان.اصلا منافع صنفی براشون پشیزی هم نیست.فکر نمیکنن یه روز هم نوبت اوناست.چون قبل از اونا هم کسای دیگری اونجا بودن و الان رفتن البته نه به میل و رغبت بلکه با جنگ و دعوا واجبار.قبل از اینجا هم در درمانگاه پاکروان سپاه مشغول بودم که لابد به دلایل سیاسی زیرابون خورده شد اینطوری به گوشم رسید.البته این اتفاقات حتما برای دیگر دوستان افتاده ولی خوب لابد فکر میکنن بیان نکنن بهتره.ولی من اصرار دارم بگم تا دیگرون هم بدونند.من چند سال پیش یعنی سال 81 همین مشکل برام پیش اومد.یه نامه به رئیس نظام پزشکی نوشتم که آقا بگید همکارا هرجا کار میکنن یه نسخه از قرار دادشونو بیارن نظام پزشکی تا بررسی بشه و از منافع همکارا حمایت بشه و از انعقاد قرار دادهای ظالمانه و استثماری جلوگیری بشه ولی کو گوش شنوا؟ولی خوب تو این تاریکیها نقاط روشنی هم هرچند کم سو ولی قابل توجه وجود داره.روز پنج شنبه از فرمانداری به من زنگ زدن که دکتر موضوع این نامه که نوشتین یعنی همین نامه که به رئیس خدمات درمانی کشور نوشتم و رونوشتشو به ادارات مربوط دادم چیه؟گفتم آقای کاظمی تو شهر شما ارزان فروشی جرمه و ارزان فروش باید تنبیه بشه.من هم مشمول همین روال شدم.گفتم من برای رفاه حال اقشار آسیب پذیر تخفیف حدود 50% در تعرفه دادم که سازمانهای بیمه گر با بهانه جویی قرار داد بیمه منو از اول دی ماه تا اطلاع ثانوی که معلوم نیست کیه معلق کردن.ایشون گفتن اینطور نیست.من هم گفتم این گوی و این میدان اگه میتونید جلوی این اجحاف رو به بیماران من و من بگیرید.حالا منتظر اقدامات ایشون هستم.شاید اینکارا باعث بشه حد اقل برای دیگر همکاران این مشکلات پیش نیاد.ما به این هم راضی هستیم.منفعت اونا منفعت ما هم هست.در هینجا از همه همکارا انتظار میره که حد اقل به فکر خودشون باشن و تن به قرار دادای ظالمانه و استثمارگرانه از طرف هیچ نهادی نرن.